Archeologisch onderzoek Sint-Martinuskerk lost de verwachtingen in

  • 24 januari 2019

Het is al sinds de zomer van 2017 geleden dat de archeologen van SOLVA Dienst Archeologie aan de slag waren in de Sint-Martinuskerk van Aalst. Ondertussen hebben ze echter niet stil gezeten en zijn alle gegevens van de opgraving uitgeplozen en verwerkt tot een rapport. Vooral de verschillende radiokoolstofdateringen, uitgevoerd door het KIK in Brussel, leverden enkele opmerkelijke resultaten op. 

De aanleiding voor het onderzoek was de plaatsing van een nieuw verwarmingssysteem in de kerk. Hiervoor werden verspreid doorheen de hele kerk tal van kleine sleuven gemaakt.

2

Ondanks de beperkte omvang van deze ‘mini-opgravingen’ is het toch mogelijk om een goed idee te krijgen van de grootte en het uitzicht van de Romaanse kerk. Zo is vastgesteld dat de Romaanse kerk, gebouwd in de 11de of de 12de eeuw, drie beuken had en waarschijnlijk meer dan 41 meter lang was.

2

Op één plaats in de viering konden de archeologen dieper graven en hier troffen ze enkele oudere kuilen aan. Het was echter wachten op de radiokoolstofdateringen tot duidelijk werd hoe belangrijk deze sporen waren voor de geschiedenis van de stad. De resultaten van deze dateringen plaatsen deze kuilen in de Karolingische periode (tussen 700/750 en 900 na Christus). Dit zijn de oudste dateringen tot op heden binnen de kerk. 

De oudste vermelding van Aalst (villa Alost) vinden we terug in de goederenlijsten van de abdij van Lobbes en dateert uit 868/869. Samen met gegevens uit eerdere opgravingen op de Oude Vismarkt en onder de speelplaats van het Sint-Jozefscollege tonen de resultaten in de Sint-Martinuskerk aan dat de vroegste geschiedenis van Aalst vroeger aanvatte dan uit historische bronnen kan achterhaald worden. 

Maar meer dan dat. Deze dateringen bevestigen opnieuw dat de oudste kern van Aalst ook ruimer moet gezien worden dan wat voorheen werd gedacht. Die kern werd vroeger gesitueerd onder het Oud-Hospitaal (nu het Stedelijk Museum van Aalst). De locatie van de kuilen, ter hoogte van de viering van de kerk, nabij de latere natuurstenen massieven, duidt er ook op dat deze zone van de kerk in die periode reeds intensief werd gebruikt. 

Met de resultaten van de opgravingen is een belangrijke stap gezet in onze kennis over het oudste Aalst.

(Foto's: Dirk Wollaert)