Meer dan 650 archeologische sporen vertellen het verhaal van Erondegem
Een archeologisch onderzoek in het centrum van Erondegem werpt nieuw licht op de ontstaansgeschiedenis van het dorp. Op een oppervlakte van ruim 1.000 m² registreerde SOLVA meer dan 650 sporen. Die tonen hoe mensen deze plek eeuwenlang bewoonden en gebruikten.
SOLVA voerde het onderzoek uit in opdracht van de gemeente Erpe-Mere, naar aanleiding van de heraanleg van het dorpsplein, de Kapelhofstraat en de Eksterberg. Een vooronderzoek wees op een groot archeologisch potentieel. Daarop volgde een vlakdekkende opgraving, waarbij de volledige onderzoekszone werd onderzocht.
Vroege aanwijzingen van menselijke aanwezigheid
De oudste vondsten zijn stenen voorwerpen die wijzen op menselijke aanwezigheid in of nabij het onderzoeksgebied vanaf het neolithicum, de nieuwe steentijd. Ook vondsten uit de metaaltijden, de Romeinse periode en de Merovingische tijd wijzen op activiteiten in de omgeving.
Deze voorwerpen vormen nog geen bewijs voor bewoning op de onderzochte plek zelf. Vanaf de Karolingische periode is dat anders: uit die tijd vonden de archeologen sporen die met zekerheid aan bewoning binnen het onderzoeksgebied kunnen worden gekoppeld.
Een dorpskern in ontwikkeling
Vanaf de volle middeleeuwen neemt het aantal sporen sterk toe. Paalsporen, kuilen, greppels, een gracht, een loopniveau en een begraving tonen hoe intensief het terrein werd gebruikt. Tot de opvallende resten behoort ook een natuurstenen kelder uit de late middeleeuwen.
Vanaf de volle middeleeuwen was er sprake van een min of meer continue bewoning, die aanhield tot het midden van de 20ste eeuw. Doorheen de eeuwen wisselden bewoning, grondstofwinning en andere activiteiten elkaar af, of vonden ze naast elkaar plaats.
De resultaten geven zo een steeds vollediger beeld van de ontwikkeling van de dorpskern van Erondegem.
Ontdek het volledige onderzoek
Het eindrapport bundelt de resultaten van de opgraving en is beschikbaar via de downloadsectie van onze website.


