Projecten

In opdracht van de gemeente Kruisem werd een archeologische opgraving uitgevoerd in het kader van de aanleg van een nieuw kunstgrasveld. De oudste sporen zijn verschillende concentraties met vuurstenen artefacten (silex). De concentraties bevatten honderden fragmentjes vuursteen: afval van het bewerken van de vuursteen, maar ook werktuigen zelf: pijlpunten, schrabbers, messen, … Tussen de vuursteen zijn ook talrijke fragmentjes verbrande hazelnootschelpen teruggevonden die door de rondtrekkende jagers werden geroosterd. De concentraties kunnen tot hetzelfde kamp hebben behoord of kunnen ontstaan zijn doordat de mensen steeds terug kwamen naar dezelfde plek. Verder onderzoek zal hierover uitsluitsel moeten brengen. De vondsten zijn te situeren op het einde van het vroeg-mesolithicum en het begin van het midden mesolithicum (7700-7000 v. Chr.).

Een verrassende vondst was een graf uit de klokbekercultuur. Het graf bestaat uit een intacte versierde beker met verschillende werktuigen in vuursteen. Een 14C-datering wijst op een datering tussen 2570-2300 v. Chr.

In de noordwestelijke hoek van het terrein is een groot rechthoekige greppel van ongeveer 8,6 x 4,8 m geregistreerd. De omvang en oriëntatie van deze structuur leunt dicht aan bij eerder opgegraven huizen uit de vroege en late ijzertijd.

Uit de Romeinse periode zijn verschillende crematieresten gevonden die een mooie aanvulling zijn op de reeds gekende graven in de onmiddellijke omgeving. De crematiegraven bevatten naast bot van de overledene resten van de dodenmaaltijd zoals borden, bekers en kommen. Na de Romeinse periode is er op deze terreinen geen bewoningsactiviteit meer geweest. Er zijn immers geen sporen teruggevonden uit de middeleeuwen. Een breed wegtracé/ verzameling van grachten kan gelinkt worden aan een (onverharde) weg die te zien is op de kaart van Villaret, uit het midden van de 18^de eeuw.