Projecten

De Grote Markt vormt samen met de Vrijheid bij de Kleine Markt een van de twee middeleeuwse kernen van de stad. Tussen beide zones lag oorspronkelijk een grens, die vandaag nog gedeeltelijk herkenbaar is in het bestaande perceleringspatroon. De nederzetting ter hoogte van de Grote Markt wordt voor het eerst vermeld in de 11de eeuw onder de naam vicus Rotnasce. Over het uitzicht en de vroege ontwikkeling van deze nederzetting is voorlopig nog weinig bekend. In 1240 kreeg dit deel van Ronse een stadskeure en in de 13de eeuw groeide het uit tot een stad met een wereldlijk bestuur.

De archeologische opgravingen bieden een uitzonderlijke inkijk in het verleden van Ronse. Onder het huidige straat- en bebouwingsniveau bevindt zich een goed bewaard bodemarchief dat vertelt hoe dit stukje stad zich doorheen de eeuwen ontwikkelde. De oudste aangetroffen sporen dateren uit de 13de eeuw, mogelijk zelfs uit de late 12de eeuw. In deze periode is er nog geen sprake van echte bewoning. Wel werden verschillende ophogingslagen, landbouwlagen en grote uitgravingen aangetroffen, vermoedelijk ontginningskuilen en grachten.

Vanaf de 14de eeuw verandert het karakter van het gebied ingrijpend. Langs de Peperstraat wordt intensief gebouwd en verrijzen verschillende gebouwen met stenen funderingen en vakwerkmuren. In de bodem werden meerdere brandlagen aangetroffen, stille getuigen van de stadsbranden die Ronse herhaaldelijk teisterden. Historische bronnen bevestigen dat vooral de Grote Markt en de Peperstraat zwaar getroffen werden, onder meer in het midden van de 16de eeuw en opnieuw aan het begin van de 18de eeuw.

Dankzij deze opgravingen wordt stap voor stap duidelijk hoe het leven, wonen en bouwen in het middeleeuwse Ronse eruitzag en hoe de stad zich ontwikkelde tot het stedelijke centrum dat we vandaag kennen.