Projecten

Omschrijving

De oudste sporen dateren uit de vroege ijzertijd. Het gaat om enkele kuilen en een waterput/-kuil. Deze sporen wijzen mogelijk op een bijhorende nederzetting die zich buiten de opgraving bevindt op de zuidelijker, hoger gelegen delen van het landschap.

Uit de Romeinse periode zijn op het terrein zowel sporen van begraving als van bewoning blootgelegd. Ze dateren uit de tweede helft van de 1ste tot het begin van de 3de eeuw n. Chr. De begraafplaats situeert zich op de noordelijke, lager gelegen delen van het terrein, twaalf crematiegraven zijn verspreid over een oppervlakte van ongeveer 1ha. De voornaamste nederzettingssporen bestaan uit onder andere twee plattegronden van houten woongebouwen.

Historische bronnen vertellen ons dat in de tweede helft van de 11^de eeuw enkele erfgoederen van het Land van Aalst, o.a. Lede, overgeheveld zijn naar het graafschap Henegouwen, om vervolgens in het bezit van de graaf van Vlaanderen te komen. Tevens geven ze aan dat het grondgebied Lede meerdere heerlijkheden en lenen omvatte, en dat in de loop van de 12^de eeuw het huidige ‘Domein Mesen’ een leenhof van de heerlijkheid Lede vormde. Vanaf deze periode tot het begin van de 16^de eeuw was de heerlijkheid in het bezit van een lange lijst van heren van Lede. Het bronnenmateriaal en historische kaarten informeren ons bovendien over de aanwezigheid van een kasteel van de heren van Lede. Het kasteel, zoals heden bewaard, dateert echter uit de markizaatsperiode van het domein (na 1633). Het archeologisch onderzoek vormde een mooie kans om de geschiedenis van één van de historische kernen van Lede verder bloot te leggen.

Het meest opvallende element in het projectgebied is een brede weg met een noordwest-zuidoostelijke oriëntatie die vervolgens afbuigt naar het zuidwesten, in de richting van het dorpscentrum van Lede. Net ten westen van de weg is een concentratie nederzettingssporen aangetroffen: greppels, kuilen, paalkuilen en een vlechtwerkwaterput. Zowel de waterput, de  nederzettingssporen, als het wegtracé zijn te plaatsen in de volle middeleeuwen (10^de-12^de eeuw).

De meeste sporen dateren uit de (late) middeleeuwen, voornamelijk in de noordelijke, lager gelegen zones. De aanwezigheid van waterputten en bijhorende kuilen en de afwezigheid van bewoning doen vermoeden dat we hier te maken hebben met een ‘activiteitenzone’, waar kleinschalige ontginning en/of artisanale bedrijvigheden hebben plaatsgevonden. Deze sporen zijn in de 14^de tot 16^de eeuw te plaatsen.

Uit de postmiddeleeuwse periode dateren twee bijgebouwen die de oprijlaan naar het kasteel van de markiezen van Lede flankeerden. Van het kasteel zelf zijn geen restanten gevonden.