Projecten

Omschrijving

In het kader van een herbestemmingstraject wordt de parochiekerk van Sint-Denijs-Boekel heringericht en beter toegankelijk gemaakt voor rolstoelgebruikers. De beschermde Sint-Dionysiuskerk zal dienen als een urnen- en bezinningsplaats. Omdat de geplande werken een impact op de bodem hebben, volgden archeologen van SOLVA in het voorjaar van 2024 de werken op.

Door de ondiepe verstoring van de geplande werken werd een beperkt aantal archeologische sporen aangesneden, hoofdzakelijk te situeren in de postmiddeleeuwen. In de sleuf buiten aan het westportaal (zone I) en deze binnen de ruimte van het zuidelijke westportaal (zone III) werden lagen aangesneden in verband te brengen met de bouwcampagne van 1901 – 1902, wanneer het schip volledig heropgebouwd werd met toevoeging van de sacristie en traptoren naast het koor.

De uitgraving van een wachtbuis doorheen het kerkhof aan de zuidoosthoek van de kerk leverde meer archeologische sporen op. In zone II werd de kerkhofgrond doorsneden, die doorliep tot een bakstenen muurtje aan de zuidkant van de sleuf. De uitbraak van deze vroegere kerkhofafbakening kan mogelijk gesitueerd worden na 1500. De beperkte dikte van de kerkhofgrond impliceert bovendien een vermoedelijke afgraving en/of nivellering van het kerkhof in het verleden. De twee aangetroffen in situ inhumaties, beide west-oost georiënteerd, zijn verstoord door latere (graf)kuilen. Door het ontbreken van dateerbaar materiaal kunnen de meerdere aangesneden (graf)kuilen moeilijk geplaatst worden in de tijd. Een grotere uitgraving betreft mogelijk een leemontginningskuil. De bakstenen fundering van de steunbeer van een zijkapel verstoort een oudere begraving. De aanbouw van deze zuidelijke dwarskapel kan mogelijk reeds in de 15de eeuw geplaatst worden, na de brandstichting door de Gentenaars in 1453, maar wordt veelal gedateerd op het einde van de 16de eeuw – begin 17de eeuw, na de beeldenstorm van 1566.